เหอะๆ ไม่รุจาทำยังงัยต่อไปแระ
ไม่รุ ว่าจาจบ จากตรงไหน
ในเมื่อใกล้เข้าไปแล้วเทอกลับ วิ่งหนี
เหอะๆๆ
ถ้าวันนึงเทอเกิดมาเหง ก้อ จงรับรุไว้ว่า
เรื่องที่ผ่านมาอ่ะ ทำลืมๆ มันไปเหอะ
ถ้าวันนั้น นี่ไม่บอกไป มันคงไม่เปงแบบนี้
ผิดเองล่ะ ผิดที่ไม่สามารถ ห้ามใจ ตัวเองไว้ได้
ขอโทด จิงๆ
edit @ 16 Nov 2008 21:55:32 by Shiro-kunG
ก้อไม่รุ เหมือนกันนะ ว่าต้องเปงแบบนี้ไปอีกนานเท่าไร
แต่ก้อ เหอะๆ จาสู้ๆ อ่า ทำไมเรื่องมานน่าเศร้าอย่างนี้
ไม่รุว่าเปงเวงกำอะไร มีฟามรัก แบบนี้ตลอดเลย
งง ว่ะ ทำไม ถึงไป มีฟามรุสึกอย่างงี้ กับเทอได้
เหอะๆ จาบ้า ตายๆ
มันหมือนคนบ้านะ
ที่ไม่ว่าทุกครั้งที่ต่อเนต สิ่งที่ทำอย่างแรก ไม่ใช่ออนเอ็มนะ
แต่เป็นเปิดบล๊อกของเทอดู
เห้ออออออออ ก้อรุนะว่าอ่านแระเจ็บ
แต่กอต้องอ่าน เพราะ อยากรู้ว่าเค้าเปงอะไรไหม
เค้าจารู้สึกยังงัยอยู่ เราจะได้เข้าจัย ความรู้สึกเค้าแระ
สามารถเข้าจัยในสิ่งที่เทอ รู้สึกก้อได้
ถึงแม้ว่าจาเจ็บก้อเหอะ
อื้มฉันได้อ่านที่เทอเขียนอีกแล้ว
ก้อคงไม่รัยมาก นอกจากแสดงออกว่าเทอรักเขา
ยอมรับจิงๆ ว่าระหว่างเรามันคือทางขนาน ไม่มีวันที่มันจาหวนมาเปงเว้นทาง
เดียวกันได้
ขอบคุณนะ ที่ยังมองตา
ขอบคุณนะที่พอเห็นหน้าเทอแระทำให้อยากยิ้ม
เหอะๆๆ เศร้าจังๆๆ
วันนี้หนาวเนอะ เหมือนที่เทอบอกให้เค้าห่มผ้า ล่ะ
อื้ม เทอก้อเหมือนกันนะ ห่มผ้าด้วย หนาวๆๆๆ
เด๋วก้อมะบาย ยิ่งร่างกาย อ่อนแอ แต่ปากบอกเข้แข๊ง เห๊อะ
55+ อื้มๆๆ ฝันดีนะ หุหุ
